Voors en Tegens van Stamcel Onderzoek

Voors en Tegens van Stamcel-Onderzoek - Waar Komen Deze Vandaan?
Om de voors en tegens van stamcel-onderzoek te kunnen begrijpen, moeten we eerst begrijpen waar stamcellen vandaan komen. Er zijn drie belangrijke bronnen van stamcellen - volwassen cellen, cellen uit de navelstreng en embryonale cellen. Volwassen stamcellen (ook wel somatische stamcellen genoemd) kunnen ofwel uit het beenmerg ofwel uit het perifere systeem worden gewonnen. Beenmerg is een rijke bron van stamcellen. Maar deze procedure heeft in zekere mate een pijnlijke vernietiging van het beenmerg tot gevolg. Perifere stamcellen kunnen zonder bijkomende schade uit de botten worden gewonnen, maar het proces duurt langer. En in het geval van gezondheidsproblemen is er vaak niet veel tijd beschikbaar. Hoewel volwassen stamcellen moeilijk te verkrijgen zijn omdat ze uit het lichaam van de patiënt zelf worden gehaald, zijn deze superieur aan zowel cellen uit de navelstreng als embryonale stamcellen. Ze zijn er in overvloed. Er is altijd een exacte overeenkomst met het DNA van het lichaam zodat het immuunsysteem deze niet afwijst. En zoals we zouden verwachten zijn de resultaten zowel diepgaand als veelbelovend.

Stamcellen die uit de navelstreng worden verkregen zijn een tweede zeer rijke bron van stamcellen. Navelstreng-cellen kunnen eveneens perfect overeenkomen met de gastheer-cellen als een familie dit van te voren goed gepland heeft. Dit soort cellen kunnen namelijk tijdens de zwangerschap gewonnen geworden en dan in cryogenische "celbanken" worden opgeslagen als een soort verzekeringspolis voor toekomstig gebruik voor het kind. Navelstreng-cellen kunnen ook voor de moeder, de vader of anderen worden gebruikt. Hoe geringer de familiale relatie met het kind is, des te waarschijnlijker het is dat de cellen door de antilichamen van het immuunsysteem zullen worden afgestoten. Maar net zoals er een aantal veel voorkomende bloedtypen bestaat, is er ook een aantal veel voorkomende celtypen, dus het vinden van passende stamcellen is altijd mogelijk, vooral wanneer er voldoende donoren zijn. Het donatie- en opslagproces lijkt op dat van een bloedbank. Het doneren van navelstreng-cellen wordt ten zeerste aangemoedigd. Vergeleken met volwassen stamcellen en embryonale stamcellen, is de navelstreng veruit de rijkste bron van stamcellen, en cellen kunnen vooraf worden opgeslagen zodat ze beschikbaar zijn op het moment dat ze nodig zijn. Zelfs in het geval er geen exacte overeenkomst in DNA bestaat tussen donor en ontvanger hebben wetenschappers methoden ontwikkeld om de kans op succesvolle overplaatsing te vergroten en de risico's te verminderen.

Voors en Tegens van Stamcel-Onderzoek - Embryonale Cellen
De voors en tegens van stamcelonderzoek komen boven water wanneer we de derde bron van stamcellen onderzoeken - embryonale cellen. Embryonale stamcellen worden rechtstreeks uit een embryo gewonnen voordat de cellen van het embryo zich beginnen te differentiëren. In deze fase wordt aan het embryo gerefereerd als een "blastocyst". Een blastocyst heeft ongeveer 100 cellen, waarvan een zeer groot percentage bestaat uit stamcellen, die onbeperkt in leven kunnen worden gehouden en gekweekt kunnen worden, terwijl de stamcellen zich elke 2 tot 3 dragen verdubbelen. Een zich replicerende set stamcellen uit een enkele blastocyst wordt een "stamcellijn" genoemd omdat al het genetische materiaal ervan afkomstig is van dezelfde bevruchte eicel waar deze mee begon. In Amerika gaf President Bush zijn goedkeuring aan federale subsidiëring van de 15 stamcellijnen die in Augustus van 2001 beschikbaar waren. Andere stamcellijnen waren eveneens beschikbaar voor onderzoek, maar zonder de begeerde ondersteuning uit fondsen van de federale overheid.

Waar gaat die hele controverse dan over? Zij die vanaf het moment van bevruchting waarde hechten aan het menselijk leven zijn tegenstanders van embryonaal stamcel-onderzoek omdat het winnen van dit type stamcellen uit een embryo niet kan plaatsvinden zonder dat embryo te vernietigen. Met andere woorden: het vereist het doden van een mensenleven. Sommigen vinden dit hetzelfde als moord. Aan de andere kant beargumenteren voorstanders van embryonaal stamcel-onderzoek dat de kleine blastocyst geen menselijke kenmerken heeft. Bovendien bestaan nieuwe stamcellijnen al door de veel voorkomende in vitro bevruchtingen. Voorstanders van embryonaal stamcel-onderzoek concluderen dat veel bevruchte menselijke eicellen al zijn opgeslagen, maar dat deze niet voor onderzoek beschikbaar zijn. Zij beweren dat het niet zo is dat nieuwe mensenlevens alleen geschapen zullen worden om er mee te experimenteren.

Anderen beargumenteren tegen dergelijk onderzoek op basis van medische redenen. Maar liefst 20% van de muizen die met embryonale stamcellen werden behandeld voor de ziekte van Parkinson stierf aan een hersentumor.¹ Embryonale stamcellen die langdurig worden opgeslagen blijken het soort chromosomale afwijkingen te creëren dat kankercellen veroorzaakt.² Wanneer we dit vanuit een meer pragmatisch standpunt bekijken, dan blijkt de geldstroom die aan embryonaal stamcel-onderzoek wordt besteed in feite te bestaan uit financiële middelen die van de twee hierboven genoemde veelbelovender en minder controversiële typen stamcel-onderzoek worden weggesluisd.

Leer Nu Meer!