Abortus na de geboorte

Abortus na de geboorte - Een nieuwe controverse
Het begrip “abortus na de geboorte” spreekt voor zich en is extreem controversieel. Het idee is dat het leven van een kind nog zou mogen worden afgebroken na de geboorte. Twee Australische bio-ethici zeiden het volgende in het Journal of Medical Ethics (het vakblad voor de medische ethiek): “Wij beweren dat het doden van een pasgeborene ethisch toelaatbaar zou zijn in alle omstandigheden waarin een abortus toelaatbaar zou zijn. Dergelijke omstandigheden omvatten gevallen waarin de pasgeborene het potentieel heeft om een (op zijn minst) aanvaardbaar leven te leiden, maar het welzijn van het gezin op het spel staat.”1 Hun artikel geeft een argument voor de moraliteit en de legalisatie van “abortus na de geboorte”. Uiteraard heeft het artikel tot een storm van verontwaardiging geleid onder tegenstanders van abortus.

Alberto Giubilini en Francesca Minerva, de schrijvers van dit artikel in het Journal of Medical Ethics met de titel “After-birth Abortion: Why should the baby live?”, schreven later in een open brief: “Het artikel was bedoeld voor andere bio-ethici die reeds bekend zijn met dit onderwerp en onze argumenten.”2

Abortus na de geboorte - Het ethische vraagstuk
Abortus na de geboorte staat ook bekend onder een ander naam: “infanticide” of “kinderdoding”. Wetenschappelijk gezien bestaan er zeven verschillende vormen van kinderdoding3:

  • Acuut psychische doding (de dader is ernstig gestoord);
  • Doding van een ongewenst kind (vaak door minderjarige moeders);
  • Doding uit wraak (van de ene ouder op de andere);
  • Onbedoelde doding (bijvoorbeeld door kindermishandeling);
  • Genadedoding (wanneer een kind ernstig gehandicapt of ziek ter wereld is gekomen);
  • Geschonden eer (in culturen met nadrukkelijk eerbetoon);
  • Wegens verkeerd geslacht (in bepaalde landen, zoals China en India, zijn meisjes vaak het slachtoffer van kindermoord, omdat jongens meer gewenst zijn).
R. Albert Mohler Jr. stelt dat voorstanders van “abortus na de geboorte” liever niet spreken over infanticide of kinderdoding.4 Volgens Mohler is dit een weerspiegeling van “het voorstel van Dr. Peter Singer van Princeton University, die beweert dat het doden van een ongeboren baby, wat bekend staat als infanticide, toegestaan zou moeten worden tot het punt waarop het kind een zeker vermogen heeft ontwikkeld om te communiceren en de toekomst te anticiperen.”

Als de “abortus na de geboorte” ooit legaal zou worden, dan zouden de Eed van Hippocrates en andere artseneden geschonden worden.5 Mohler schrijft: “We hebben wetten tegen moord en als het ongeboren kind wettelijk en moreel erkend wordt als een menselijk wezen, dan zou abortus correct beschouwd worden als moord... Voorstanders van abortus hebben een morele scheidslijn getrokken op het moment van de geboorte. Daarom hebben abortusactivisten, zelfs met onze huidige kennis van de ontwikkeling van de foetus, altijd beweerd dat een abortus toegestaan zou moeten worden tot het moment waarop het kind geboren wordt. Ieder die hieraan twijfelt hoeft maar te kijken naar de verenigde oppositie van leiders in de abortusbeweging tegen beperkingen op late abortussen.”

De verslaggever van de Washington Post citeert “opruiende voorbeelden” uit het artikel die stellen dat “de morele status van een zuigeling gelijkwaardig is aan die van een foetus, in de zin dat beiden de eigenschappen ontberen die het toekennen van het recht op leven aan een individu zouden rechtvaardigen.” Daarnaast stelt Mohlers artikel dat “Giubilini en Minerva nu beweren dat pasgeboren menselijke zuigelingen de toekomst niet kunnen anticiperen en dat abortussen na de geboorte dus toegestaan zouden moeten worden.” Kunnen wij dan de vraag stellen op welke leeftijd een kind in staat is om zijn of haar toekomst te anticiperen? Is dat mogelijk pas op 4-jarige of op 7-jarige leeftijd? Aan wie is het om te beslissen wanneer een kind menselijk is, met zekere rechten en vermogens?

Abortus na de geboorte - Het morele vraagstuk
Als een abortus na de geboorte wettelijk toegestaan zou worden, wie zou een dergelijke “procedure” dan in overweging nemen? De website van het Guttmacher Instituut6 biedt een groot aantal statistieken over mensen die voor een abortus vóór de geboorte kiezen, in plaats van adoptie. De site geeft ons verder een goed idee van de mensen die zouden kiezen voor een abortus na de geboorte. Het artikel uit het Journal of Medical Ethics zegt dat abortus niet noodzakelijkerwijs een antwoord is. Giubilini en Minerva schrijven dat de emotionele toestand van de moeder een factor is: “We moeten ook de belangen van de moeder in beschouwing nemen, omdat zij mogelijk psychologisch leed zou kunnen ervaren als zij haar kind voor adoptie zou opgeven.” Waarom zouden wij dan ook niet bespreken hoe een moeder enorm te lijden kan hebben onder de wetenschap dat zij het leven van haar kind heeft beëindigd? Er zijn immers vele gevallen bekend van het post-abortus syndroom.

De statistieken van het Guttmacher Instituut lijken aan te geven dat de meerderheid van alle abortussen het gevolg is van ongewenste zwangerschappen (ongelegen timing, geboortebeperking, enzovoorts) en niet van extreme medische complicaties. Het debat tussen de voorstanders van abortus en de beschermers van het ongeboren leven over de vraag wanneer een kind werkelijk “mens” wordt duurt voort. Wanneer wij zelf God willen spelen over de vraag wie mens is en wie niet, stevenen wij af op een gruwelijk einde. We kunnen dit dan net zo goed bepalen aan de hand van een loterij.

De Bijbel vertelt ons dat God ons in de baarmoeder heeft gevormd en ons toen al kende, vóórdat wij geboren werden.7 In Psalm 139:13-14 luidt Davids gebed: “Want Ú hebt mijn nieren geschapen, mij in de schoot van mijn moeder geweven. Ik loof U omdat ik ontzagwekkend wonderlijk gemaakt ben...” God heeft al het leven geschapen en al het leven is daarom onschendbaar. Hij houdt van ons allen.

Als jij een abortus overweegt, of zelfs een abortus na de geboorte (mocht dit ooit legaal worden), vanwege een ongewenste of tragische situatie, denk dan alsjeblieft eens na over het volgende. Jezus vertelt ons in Matteüs 19:18 dat wij geen moord mogen plegen. Hiermee wordt ook het levenseinde van een kind bedoeld. “Veeleer zijn zij zalig die het Woord van God horen en het bewaren” (Lucas 11:28). God wil jou helpen en kracht geven; Hij is altijd trouw aan Zijn beloften.

Leer meer!

Voetnoten:
1 Journal of Medical Ethics (2 maart, 2012) (http://jme.bmj.com/content/early/2012/03/01/medethics-2011-100411.full)
2 Washington Post (5 maart, 2012) door Mary C. Curtis
3 http://www.nidaa.nl/babydoding.html
4 R. Albert Mohler, Gastcolumnist, www.christianpost.com, 7 maart, 2012)
5 Eed van Hippocrates: http://nl.wikipedia.org/wiki/Eed_van_Hippocrates
6 Guttmacher Instituut: http://www.guttmacher.org/pubs/fb induced abortion.html
7 Jeremia 1:5; Jesaja 44:2; 44:24


WAT DENK JIJ? - Wij hebben allemaal gezondigd en verdienen allemaal Gods oordeel. God, de Vader, stuurde Zijn eniggeboren Zoon om dat oordeel op Zich te nemen voor iedereen die in Hem gelooft. Jezus, de Schepper en eeuwige Zoon van God, die Zelf een zondeloos leven leidde, hield zo veel van ons dat Hij voor onze zonden stierf om zo de straf op Zich te nemen die wij verdienen. Volgens de Bijbel werd Hij begraven en stond Hij op uit de dood. Als jij dit werkelijk gelooft, er in je hart op vertrouwt en alleen Jezus als je Redder aanvaardt door te zeggen: "Jezus is Heer", dan zul je van het oordeel gered worden en de eeuwigheid met God in de hemel doorbrengen.

Wat is jouw antwoord?

Ja, vandaag heb ik besloten om Jezus te volgen

Ja, ik ben al een volgeling van Jezus

Ik heb nog steeds vragen